|
MEKANİK
AYIRMA, BİYOKURUTMA VE BİYOMETANİZASYON TESİSLERİ İLE FERMENTE ÜRÜN
YÖNETİMİ TEBLİĞİ
BİRİNCİ
BÖLÜM
Amaç,
Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Tebliğin amacı, biyobozunur atıkların;
a) Çevre ve insan
sağlığına zarar vermeden yönetiminin sağlanmasına, düzenli depolama
tesislerinde bertaraf edilecek miktarının azaltılmasına,
b) Maddesel veya
enerji geri kazanım tesisleri olan mekanik ayırma, biyokurutma ve
biyometanizasyon tesislerinin teknik kriterlerine,
c) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Biyometanizasyon tesislerinde elde edilen fermente ürünün yönetimine,
ilişkin usul ve
esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1)
(Değişik:RG-23/9/2020-31253) Bu Tebliğ, işletmelerin
faaliyetlerinden ve/veya tüketimden kaynaklanan Ek-1’de yer alan atıkların
atık işleme tesislerinde işlenmesi, oluşan ürünün özellikleri ve
kullanımına ilişkin teknik esasları kapsar.
(2) Bu Tebliğ
hükümleri;
a) Radyoaktif
atıkları,
b) Atık suları,
c) Hayvan kadavralarını,
tarımsal amaçlı kullanılan hayvansal dışkıyı,
ç) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
İşlenmek üzere biyokurutma ve/veya biyometanizasyon tesislerine gönderilen
hayvansal atıklar hariç olmak üzere, 24/12/2011 tarihli ve 28152
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan
Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliği hükümleri kapsamında yönetilen hayvansal
yan ürünleri,
d) Yakıt olarak
kullanılabilen biyokütle ile tarım ve ormancılık ürünlerinin işlenmesi
sonucu ortaya çıkan ancak asıl amacı bu maddenin üretimi olmayan ve TS EN
17225-1 standardını sağlayan maddeler veya malzemeler olarak tanımlanan yan
ürünleri,
e) (Ek:RG-23/9/2020-31253)
Atıksu arıtma tesislerinden (AAT) kaynaklanan çamurun işlenmesi için
kurulan anaerobik çürüme, yoğunlaştırma, susuzlaştırma ve stabilizasyon
üniteleri gibi proje onay sürecinde AAT tasarımı içerisinde bir bütün
olarak değerlendirilen üniteleri,
kapsamaz.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Tebliğ;
a) 9/8/1983
tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8, 11 ve 12 nci maddeleri,
b) 29/6/2001
tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve
Uygulanmasına Dair Kanun,
c) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı
Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 97 nci
ve 103 üncü maddeleri,
ç) 26/3/2010
tarihli ve 27533 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atıkların Düzenli
Depolanmasına Dair Yönetmelik,
d) 2/4/2015
tarihli ve 29314 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi
Yönetmeliği,
hükümlerine
dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –
(1) Bu Tebliğde geçen;
a) Atık işleme
tesisi: Ön işlem ve ara depolama tesisleri dâhil aktarma istasyonları hariç
olmak üzere, atıkları Atık Yönetimi Yönetmeliği Ek–2/A ve Ek-2/B’deki
faaliyetlerle geri kazanan ve/veya bertaraf eden tesisi,
b) Bakanlık: Çevre
ve Şehircilik Bakanlığını,
c) Bakiye atık:
İşlenmek üzere atık işleme tesisine kabul edilen atıklardan işlenemeyen
veya işlenme sonucunda geriye kalan atıkları,
ç) Biyobozunur
atık: Park, bahçe ve evler ile lokantalar, satış noktaları, gıda üretim ve
benzeri tesislerden kaynaklanan oksijenli veya oksijensiz ortamda bozunmaya
uğrayabilen atıkları,
d) Biyogaz: Organik
maddelerin anaerobik fermantasyonu sonucunda oluşan metan, karbondioksit,
hidrojen sülfür ile eser miktarda azot ve hidrojen içeren gazı,
e) Biyokurutma:
Biyobozunur atıkların aerobik çürüme esnasında açığa çıkan ısı ile
kurutulmasını,
f) Biyometanizasyon:
Organik maddelerin anaerobik mikroorganizmalarla ayrışması sırasında
meydana gelen çok adımlı biyokimyasal reaksiyonlardan oluşan biyolojik
süreci,
g) Çevre lisansı:
10/9/2014 tarihli ve 29115 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre İzin ve
Lisans Yönetmeliği kapsamında düzenlenen lisansı,
ğ) Fermente ürün:
Biyobozunur atıklardan oksijensiz süreçler sonunda elde edilen çürütülmüş
sıvı ve/veya katı malzemeyi,
h) İl müdürlüğü:
Çevre ve Şehircilik il müdürlüğünü,
ı) İşletme:
Faaliyetleri sonucu atık oluşumuna neden olan kişi, kurum, kuruluş ve
işletme ve/veya atığın bileşiminde veya yapısında bir değişikliğe neden
olacak ön işlem, karıştırma veya diğer işlemleri yapan herhangi bir gerçek
ve/veya tüzel kişiyi,
i) İşletmeci:
Tesislerin işletilmesinden sorumlu gerçek veya tüzel kişiyi,
j) Mekanik ayırma
tesisleri: İkili toplama sistemiyle kaynağında ayrı toplanan biyobozunur
atıkların işlendiği, bu atıklardan yeniden kullanılabilir ve geri
dönüştürülebilir maddelerin fiziksel özelliklerine göre ayrılıp geri kazanıldığı
tesisleri,
k) Tesis sahibi:
Aynı zamanda tesisin işletmecisi de olabilen, tesisin mülkiyetine sahip
gerçek veya tüzel kişiyi,
l) Ürün: Atığın
işlenmesi sonucunda elde edilen ve kullanım amacına uygun olarak belirli
kriterleri sağlayan maddeyi,
m) Ürün biriktirme
alanı: Ürünün tesiste bekletildiği yeri,
ifade eder.
İKİNCİ
BÖLÜM
Genel
İlkeler, Görev, Yetki ve Yükümlülükler
Genel ilkeler
MADDE 5 –
(1) Mekanik ayırma, biyokurutma ve biyometanizasyon tesisleri ile fermente
ürün yönetimine ilişkin genel ilkeler şunlardır:
a) Biyobozunur
atıklar, kaynağında veya üretildikleri yerde diğer atıklarla
karıştırılmaksızın, sınıflandırılarak ayrı toplanır.
b) Atıklar,
görünüş, koku, toz, sızdırma ve benzeri faktörler yönünden çevreyi
kirletmeyecek şekilde kapalı olarak taşınır.
c) Atıkların
yönetiminden sorumlu kişi, kurum ve kuruluşlar, atık yönetiminin her
aşamasında çevre ve insan sağlığına zarar vermesini önleyecek tedbirleri
almakla yükümlüdür.
ç) Atıkların
düzenli depolama yöntemi ile bertaraf edilmesi ve depolanacak olan
biyobozunur atık miktarı hedefleri için, Atıkların Düzenli Depolanmasına
Dair Yönetmelik hükümleri uygulanır.
d) Biyobozunur
atıkların, bakiye atıkların ve/veya değerlendirilemeyen ürünün, atıktan türetilmiş
yakıt üretiminde kullanılmasında, 20/6/2014 tarihli ve 29036 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Atıktan Türetilmiş Yakıt, Ek Yakıt ve Alternatif
Hammadde Tebliği hükümleri uygulanır.
e) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Ek-1 listesinde yer alan biyobozunur özellikteki atıkların biyokurutma
ve/veya biyometanizasyon tesislerinde işlenmesinde bu Tebliğ hükümleri
uygulanır. Elde edilen ürünlerin, bakiye atıkların ve/veya
değerlendirilemeyen ürünün kullanılması ve yönetilmesinde ilgili mevzuat
hükümleri uygulanır.
f) (Mülga:RG-28/7/2017-
30137)
g) Mekanik ayırma
tesislerinden çıkan biyobozunur atık dışındaki değerlendirilebilecek
türdeki atıkların yönetiminde ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.
ğ) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Bu Tebliğ kapsamında kurulması planlanan atık işleme tesislerine ait
Ek-5’te yer alan formata uygun olarak hazırlanan fizibilite raporu ile
Bakanlıktan uygun görüş alınır ve sonrasında çevresel etki değerlendirmesi
süreci tamamlanır.
h) (Değişik:RG-28/7/2017-
30137) Fizibilite raporu, çevresel etki değerlendirme yeterlilik
belgesine haiz kurum ve kuruluşlar veya Bakanlıkça yetkilendirilmiş çevre
danışmanlık firmaları tarafından hazırlanır.
ı) Bu Tebliğ
kapsamındaki tesisler, Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliğine göre çevre
lisansı alır.
(2) Bu Tebliğ
kapsamında yer alan ürünler çevre ve insan sağlığına zarar vermeyecek
şekilde piyasaya arz edilir.
(3) Fermente ürün,
toprak verimliliğine, insan, hayvan ve kültür bitkilerinin sağlığına zarar
vermeyecek ve ekosistemi tehlikeye düşürmeyecek şekilde kullanılır.
(4) Fermente ürün,
görünüş, koku, toz, sızdırma ve benzeri faktörler yönünden çevreyi
kirletmeyecek şekilde uygun araç ve ekipman ile taşınır.
(5) Sorumlu olan
taraflar, ürünlerin ve atıkların çevreye olan olumsuz etkilerinin
azaltılması ve güvenli bir şekilde yönetilmesi amacıyla ilgili personeline
eğitim vermek/verdirmekle, kamuoyunda farkındalık yaratmakla, sosyal
sorumluluk projeleri ve çevre eğitim projeleri yapmakla veya katkı sağlamakla,
yazılı ve görsel basında spot yayınlar yapmakla veya bu amaçla yapılan
çalışmalara katkı sağlamakla yükümlüdürler.
(6) Bu Tebliğ
kapsamındaki biyobozunur atıkların işlenmesinden elde edilecek enerjinin
üretimi, kullanımı ve piyasaya arzı konusunda Enerji Piyasası Düzenleme
Kurumunun ilgili mevzuatına uyulur.
Bakanlığın
görev ve yetkileri
MADDE 6 –
(1) Bakanlık;
a) Bu Tebliğin
uygulanmasına yönelik işbirliği, eşgüdümü sağlamak ve gerekli idari
tedbirleri almakla,
b) (Değişik:RG-28/7/2017-
30137) Bu Tebliğ kapsamında kurulması planlanan atık işleme tesislerine
ait fizibilite raporu ile işletme planını değerlendirmekle,
c) Çevre İzin ve
Lisans Yönetmeliğine göre bu Tebliğ kapsamındaki atık işleme tesislerine
çevre lisansı vermek ve denetlemekle,
ç) Mahalli
idarelere, biyobozunur atıkların yönetimi kapsamında eğiticilerin eğitimini
vermekle,
d) (Ek:RG-28/7/2017-
30137) Tesis inşaatı bitiminde tesis onay yazısı başvurularını yerinde
inceleme yapılması sonrasında değerlendirmekle,
yükümlüdür.
(2) Bakanlık, gerekli
gördüğü durumlarda birinci fıkrada belirtilen yetkilerini il müdürlüklerine
devredebilir.
İl
müdürlüklerinin görev ve yetkileri
MADDE 7 –
(1) İl müdürlükleri;
a) Bu Tebliğin
uygulanmasına yönelik işbirliği ve eşgüdümü sağlamakla,
b) Bu Tebliğ kapsamındaki
bütün faaliyetlerin uygunluğuna ilişkin denetim yapmakla,
yükümlüdür.
Mahalli
idarelerin, özel ve tüzel kişilerin görev ve yükümlülükleri
MADDE 8 –
(1) Büyükşehir belediyeleri, mahalli idare birlikleri, il ve ilçe
belediyeleri, özel ve tüzel kişiler;
a) Sorumlulukları
çerçevesinde, biyobozunur atıkları kaynağında ayrı toplamak/toplattırmakla,
b) Bu Tebliğ
kapsamında yer alan biyobozunur atıkların yetkili olmayan kişiler
tarafından toplanmasını, taşınmasını ve işlenmesini önlemek amacıyla
gerekli tedbirleri almakla,
c) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Bu Tebliğ kapsamında kurulması planlanan atık işleme tesisi için Ek-5’te
yer alan formata uygun olarak fizibilite raporu hazırlatmakla ve Bakanlığa
sunarak uygun görüş almakla,
ç) (Mülga:RG-28/7/2017-
30137)
d) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
İnşaatı tamamlanan tesisler ve mevcut tesis olarak işletilen ancak 5 inci
maddenin birinci fıkrasının (ı) bendinde yer alan hükmü sağlamayan tesisler
ile ilgili olarak Ek-6’da yer alan formata uygun hazırlanan işletme planı
ile birlikte tesis onay yazısı için Bakanlığa başvuruda bulunmakla,
e) Biyobozunur
atık yönetiminde görev alan personelin, gerektiğinde ve periyodik olarak
eğitimini sağlamakla, sağlık muayenelerinin yapılmasını sağlamak ve sağlık
kontrolünden geçirmekle; mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi
verilmesi dâhil her türlü tedbirin alınması ve organizasyonunun yapılması
ile gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin
değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi
için çalışmalar yapmakla ve diğer koruyucu, önleyici tedbirleri almakla,
f) Mahalli
idareler yukarıdaki görevleri yerine getirirken mahalli idarelerin uymakla
mükellef oldukları mal, hizmet ve yapım işlerindeki mevzuat çerçevesinde
hareket etmekle,
yükümlüdür.
(2) Mahalli
idareler, bu maddenin birinci fıkrasındaki hükümlere ek olarak, biyobozunur
atıkların yönetimi kapsamında, bu Tebliğ ile sorumluluk verilen taraflarla
birlikte bilinçlendirme ve eğitim faaliyetleri yapar veya katkıda bulunur.
İşletmecinin
yükümlülükleri
MADDE 9 – (1)
İşletmeci;
a) Tesisin
işletilmesi ile ilgili işletme planını uygulamakla,
b) Tesisin
faaliyetleri sonucu oluşan atıklar ile bakiye atıkların ilgili mevzuatta
belirtilen hükümlere uygun olarak yönetimini sağlamakla,
c) İşletme
sürecinde sera etkisi de dâhil olmak üzere tesisten kaynaklanabilecek
gazların toplanması, işlenmesi ve kullanılması işlemlerini çevre ve insan
sağlığına zarar vermeyecek şekilde yapmakla,
ç) Tesise,
işlenmeye uygun olmayan atıkları kabul etmemekle,
d) Tesise gelen ve
işlenmeye uygun olmayan atıklar ile tesisten çıkan ve kullanıma uygun
olmayan ürünleri ilgili mevzuata uygun olarak bertaraf etmekle,
e) Acil durumlarda
alınacak önlemlerle ilgili personelin eğitimini sağlamakla, acil durum söz
konusu olduğu zaman Bakanlığa ve diğer ilgili kurum ve kuruluşlara bilgi
vermekle,
f) Tesisin
genelinde çalışanlara yönelik iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak ve
özel risk taşıyan bölümlere yetkili kişilerin dışında izinsiz girişleri
önlemekle,
g) (Ek:RG-23/9/2020-31253)
Tesisin ömrünü tamamlamasını müteakip tesise atık kabul etmemekle, Atık
Yönetimi Yönetmeliğinin 10 uncu maddesi çerçevesinde iş ve işlemleri
yürütmekle,
ğ) (Ek:RG-23/9/2020-31253)
Bakanlığın çevrimiçi programlarına kayıt olarak tesise ilişkin
bilgileri çevrimiçi programı kullanarak bildirmekle ve onaylamakla,
yükümlüdür.
(2) Tesis sahibi
ile işletmecinin farklı kişiler olması halinde tesislerin bulunduğu
alanlarda, tesis hizmet süresini doldurduktan sonra olası çevresel
kirliliğin engellenmesi amacıyla tesis sahibi tarafından gerekli tedbirler
alınır.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Atık
İşleme Tesislerinin Özellikleri
Atık işleme
tesislerinin genel özellikleri
MADDE 10 –
(1) Tesis sınırının yerleşim alanlarına en yakın mesafesi 250 metre olacak
şekilde, hakim rüzgar yönü de dikkate alınarak yer seçimi yapılır. (Mülga
cümle:RG-28/7/2017- 30137) (…) Alıcı ortamın, toprağın, yer üstü ve yer
altı sularının kirlenmesini önleyecek şekilde tesis tasarımı yapılır.
(2) Tesisten
kaynaklanabilecek koku, toz, sızıntı suyu, gaz ve benzeri olumsuz etkileri
asgari düzeye indirmek için her türlü önleyici tedbir alınır.
(3) Atıklar, çevresel
risk oluşturmayacak şekilde tesise kabul edilir ve atıkların işlendiğinin
takip edilmesi için gerekli kontrol sistemleri kurulur.
(4) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Tesiste, araç parkı, kantar, tekerlek yıkama ünitesi ve idari bina
bulunması zorunludur. Tesislerin entegre atık işleme tesisi olması
durumunda bu ünitelerden birer adet olması yeterlidir. Atıkların sıvı halde
boru vasıtası ile taşındığı durumlarda kantar yerine atık miktarını ölçmeyi
sağlayacak debimetre gibi ekipman bulunur, tekerlek yıkama ünitesi aranmaz.
Tesisin tüm birimlerinde uygun yangın söndürme sistemleri yer alır.
(5) Üretim öncesi,
atıkların en az bir gün süre ile biriktirilebileceği büyüklükte atık kabul
birimi yapılır.
(6) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Atık kabul birimleri meteorolojik olayların etkilerine karşı üzeri ve
etrafı kalıcı yapı malzemesi ile kapalı olarak inşa edilir. Aracın
yanaşarak atık kabul birimine atık boşaltımının yapılması için bir tarafı
kalıcı olmayan malzeme ile kapalı olarak teşkil edilebilir. Atık kabul
birimi tabanı, sızdırmazlığı sağlayacak şekilde en az 30 cm kalınlığında,
C30/37 geçirimsiz beton ve tutuşmaz malzemeden yapılır. Tabanda atığın yer
altı suyu, kanalizasyon veya yer üstü suyuyla temas etmesini veya sızmasını
engelleyecek şekilde ayrı toplama mekanizması geliştirilir. Atık kabul
alanında oluşacak sızıntı suyunun toplanabilmesi için zemine uygun şekilde
eğim verilir.
(7) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Tesiste, atıkların işlenmesi sonucunda oluşan biyokurutma tesisinden çıkan
ürün ile biyometanizasyon tesisinden çıkan katı ve sıvı fermente ürünün
meteorolojik olaylardan etkilenmeyecek şekilde ürünlerin mevsimsel
kullanılabilirliği de dikkate alınarak yapılacak hesaplamalar sonucunda bir
aydan az olmamak üzere biriktirileceği büyüklükte kapalı ürün deposu teşkil
edilir. Mekanik ayırma tesisi çıkışında atıkların biriktirilebileceği
yeterli sayıda ve kapasitede kapalı konteyner/semitreyler kullanılabilir.
(8) Tesise gelen
ve işlenmeye uygun olmayan atıklar ile tesisten çıkan ve kullanıma uygun
olmayan ürün ve bakiye atıklar için uygun alanlar oluşturulur ve bu atıklar
ilgili mevzuata uygun olarak bertaraf edilir.
(9) Tesise kabul
edilen atığın kaynağı, kodu, miktarı, tesise erişim şekli gibi bilgileri
içeren veri kayıt sistemi oluşturulur.
(10) Tesis
genelinde oluşacak yağmur suları, yıkama ve benzeri atık sulardan ayrı
toplanır.
(11) Tesislerde,
kokuya neden olan tüm emisyon kaynaklarında, 19/7/2013 tarihli ve 28712
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Koku Oluşturan Emisyonların Kontrolü
Hakkında Yönetmelik hükümlerine uyulur.
(12) Tesislerin
işletilmesi sırasında oluşan sızıntı suyu, yıkama suyu ve benzeri atık
sular, 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su
Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ve 30/11/2012 tarihli ve 28483 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği doğrultusunda deşarj
standartlarına uygun hâle getirmek için arıtılır.
(13) Sızıntı suyu
arıtma tesisi bulunmayan tesislerde Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği
hükümlerine uygun olarak atık su altyapı tesisi bulunan yerlerde
kanalizasyon sistemine bağlantı esaslarına uyulması şartıyla bağlantı izni
alınır. Alıcı ortamlara yapılacak deşarjlarda Yerüstü Su Kalitesi
Yönetmeliği hükümlerine uyulur.
Atık işleme
tesislerinin teknik özellikleri
MADDE 11 – (1)
Mekanik ayırma tesislerinde, bu Tebliğin 10 uncu maddesinde belirtilen
hükümlere ek olarak;
a) Ayırma, boyut
küçültme/parçalama ve eleme işlemlerinin yapıldığı üniteler ve gerekli
ekipmanlar bulunur.
b) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Bu tesisler tam otomatik olarak çalıştırılır. Mekanik ayırma işlemi sonunda
kalite kontrol işleminin yapıldığı bölümler yarı otomatik olarak
çalıştırılabilir.
(2) Biyokurutma
tesislerinde, bu Tebliğin 10 uncu maddesinde belirtilen hükümlere ek
olarak;
a) Ayırma işlemi
de dahil olmak üzere mikroorganizmaların gerçekleştirdikleri bozunma
işleminin kolaylaştırılması amacıyla boyut küçültme/parçalama, eleme ve
homojenizasyon işlemlerinin yapıldığı ön şartlandırma ünitesi,
b) Biyokurutma
ünitesi,
c) Hava beslemesi
yapılması için yeterli kapasite ve sayıda hava üfleyici,
ç) Proses
ortamının sıcaklığının izleneceği sıcaklık kontrol sistemi,
d) Ortam neminin
uzaklaşmasını ve bozunma işleminden kaynaklı koku ve tozun engellenmesini
sağlayan membran örtü,
e) Yoğuşma ve
sızıntı sularını toplayan ve ayrı depolayan borulama ve depo,
bulunur.
(3)
Biyometanizasyon tesisleri, bu Tebliğin 10 uncu maddesi ile 11 inci
maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen hükümlere uymakla
yükümlüdür. Bu hükümlere ek olarak;
a) Fermantasyon
işleminin gerçekleştiği sızdırmaz özellikte reaktör,
b) Reaktör
sıcaklığının izleneceği sıcaklık kontrol sistemi,
c) Reaktöre
beslenen atıkların, belirlenen bekleme süresi içerisinde parçalanması ve
optimum düzeyde metan gazı oluşması için uygun karıştırma sistemi,
ç) Elde edilen
gazın biriktirileceği gaz depolama birimi,
d) Fermantasyon sonrasında
oluşan ürünün depolanabileceği ürün depolama alanı,
e) Gaz arıtma
sisteminin olduğu birim,
f) Olası gaz
kaçaklarının önlenmesi için erken uyarı sistemi,
g) (Ek:RG-23/9/2020-31253)
Biyometanizasyon tesislerinde atığın homojenleştirilmesi ve reaktöre
besleme yapılabilmesi için gerekli olan sıvı ihtiyacı maksimum oranda sıvı
fermente ürünün geri devrinden sağlanır, geri devir sonrasında kalan
kullanılamayacak miktarın arıtılması için ileri arıtma sistemi veya
katı-sıvı faz ayrımı, kurutma, oluşacak katı ve sıvı fazın işlenmesi için
uygun sistemler,
bulunur.
(4)
Biyometanizasyon tesisinde oluşan biyogaz toplanıp doğrudan veya işlenerek
enerji ve/veya yakıt üretiminde kullanılır. Elde edilen biyogazın
kullanılmaması halinde biyogaz, sera gazı etkisini azaltacak şekilde uygun
kapasiteli meşalelerde yakılır, serbest olarak atmosfere verilemez.
(5) Fermantasyon
işleminin gerçekleştiği reaktör içerisindeki sıcaklık, basınç, pH, katı
madde içeriği, organik yükleme değerleri, alkalinite, uçucu yağ asitleri ve
biyogaz üretimi sürekli olarak izlenir.
(6) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Hayvansal atığın hammadde olarak tesiste işlenmesi durumunda, İnsan
Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliğinin
hijyenizasyon işlemine yönelik hükümleri uygulanır.
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Ürünler
ve Bakiye Atıklar
Ürünlerin genel
özellikleri
MADDE 12 –
(1) Biyobozunur atıkların işlenmesiyle elde edilen ürünlerin özelliklerinin
belirlenmesinde;
a) Beslenen atığın
özelliğine,
b) Atık işleme
şartlarına,
c) Ürün kalite
gerekliliklerine,
uyulması
zorunludur.
(2) (Mülga:RG-23/9/2020-31253)
(3)
Biyometanizasyon tesisleri haricinde, biyobozunur atıkların mekanik ayırma
ve biyokurutma tesislerinde işlenmesi sonucunda elde edilen malzeme, ilgili
mevzuat kapsamında atık olarak değerlendirilir.
Sıvı ve katı
fermente ürün kalitesi ve kullanılması
MADDE 13 –
(1) (Değişik:RG-23/9/2020-31253) Biyometanizasyon tesislerinin esas
amacı atıkların işlenmesi olmakla birlikte atıklardan enerji geri kazanımı
da mümkündür. Bu tesislerden elde edilen fermente ürün, sıvı veya
susuzlaştırılarak katı olarak kullanılabilir. Kuru madde oranları %15’e
kadar olan ürünler sıvı fermente ürün olarak kabul edilir. Fermente ürünün
susuzlaştırılması durumunda elde edilen katı ve sıvı fermente ürünün
23/2/2018 tarihli ve 30341 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımda
Kullanılan Organik, Mineral ve Mikrobiyal Kaynaklı Gübrelere Dair
Yönetmelikte belirtilen değerleri sağlaması için gerekli işlemler
uygulanır.
(2) (Mülga:RG-23/9/2020-31253)
(3) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Uygun taşıma mesafesinden taşınan sıvı fermente ürün, Tarımda Kullanılan
Organik, Mineral ve Mikrobiyal Kaynaklı Gübrelere Dair Yönetmelikte yer
alan değerleri sağlaması şartıyla çevreyi kirletmeyecek şekilde, ilgili
mevzuat hükümlerinde uygun görülen yöntem ve dozlarda uygun araç ve ekipman
kullanılarak araziye uygulanır. Sıvı fermente ürünün bu şartları
sağlayamaması durumunda, katı-sıvı faz ayrımı, kurutma, oluşacak katı ve
sıvı fazın işlenmesi gibi yöntemler kullanılarak veya ileri atıksu arıtma
tesislerinde arıtılarak bertarafı sağlanır.
(4) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Ürünü temsil eden numunelerin alınması, 29/3/2014 tarihli ve 28956 sayılı
Resmî Gazete’de yayımlanan Gübrelerin Piyasa Gözetimi ve Denetimi
Yönetmeliği çerçevesinde belirtilen esaslara göre yapılır.
(5) Bu Tebliğ
kapsamında yer alan sıvı veya katı fermente ürün ambalajlanmış olarak
piyasaya arz edilir. Ambalajların geri kazanıma uygun olması tercih edilir.
Sıvı veya katı fermente ürünün, doğrudan üreticinin kendi arazisinde veya
bir başka arazide kullanılması ve uygun araçlarla taşınması durumunda bu
şart aranmaz.
(6) (Değişik:RG-23/9/2020-31253)
Sıvı veya katı fermente ürünün kullanılması durumunda; Tarımda
Kullanılan Organik, Mineral ve Mikrobiyal Kaynaklı Gübrelere Dair
Yönetmelik hükümleri geçerlidir.
BEŞİNCİ
BÖLÜM
Çeşitli
ve Son Hükümler
İdari yaptırım
MADDE 14 – (1)
Bu Tebliğ hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında, 2872 sayılı Kanunun 12
ve 20 nci maddeleri ile 4703 sayılı Kanunun 12 nci maddesinde öngörülen
müeyyideler uygulanır.
Mevcut atık
işleme tesisleri
GEÇİCİ MADDE 1
– (Mülga:RG-23/9/2020-31253)
Yürürlük
MADDE 15 – (1)
Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 16 –
(1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.
Ekler
için tıklayınız
|